Το βιβλίο Audio Anecdotes II: Tools, Tips, and Techniques for Digital Audio είναι μια εξαιρετική καταγραφή μεθόδων, πρακτικών και λύσεων που σχετίζονται με την ψηφιακή επεξεργασία του ήχου. Συστήνεται σε όσους και οσες επαγγελματίες ηχολήπτες και μουσικούς θέλουν να εμβαθύνουν στο sound design χωρίς όμως να ταλαιπωρηθούν με στεγνούς ακαδημαϊκούς όρους.
ISBN:1568812140
Μέθοδος φωνητικής και ορθοφωνίας “ΜΑΘΕ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΣ” από την Μαρία Φραγκιαδουλάκη και τις εκδόσεις Music Voice. H μέθοδος περιέχει ασκήσεις φωνητικής σε cd’s, τοποθέτηση φωνής, αναπνοή & διάφραγμα, σωστή άρθρωση, ερμηνεία, τεχνική μικροφώνου.
ISBN 960-87696-1-2
ISBN 960-87696-2-0
ISBN 960-8769-0-4(SET)
μπορούμε να την βρούμε στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου, στους μουσικούς οίκους Μάριος Νικολαϊδης, Αρμάος, Δήμου και σε όλα τα σημεία πώλησης περιοδικού τύπου σε όλη την Ελλάδα & Κύπρο μέσω του πρακτορείου διανομής τύπου Ευρώπη ή με τηλεφωνική παραγγελία στην music voice στο 210 9021943, 210 9020615 ή με e-mail: delfgram@acsmi.gr
The physical basis of music
by Jaynes Wayman Crow
Professor of Physics
Washington University
Μια πρόταση για ένα πολύ ενδιαφέρον σύγγραμα που διαβάζω αυτό τον καιρό.Αναφέρεται στη φυσική που κρύβεται πίσω από την εκτέλεση σε ένα όργανο και το πως η γνώση και η στοιχειώδης αντίληψη των φυσικών φαινομένων πίσω από την μουσική βοηθούν στην βελτίωση ενός μουσικού.Να το πω και αλλιώς όσο καλύτερη αντίληψη της διαδικασίας μορφοποίσησης του ήχου έχουμε τόσο καλύτεροι μουσικοί μπορούμε να γίνουμε.Όποιος το βρίσκει υπεροβολικό ας διαβάσει το manual του murf της moogerfooger και θα καταλάβει πόσο κοντά έχει έρθει η τέχνη με την τεχνολογία.Πάντως το βιβλίο δεν απαιτεί ιδιαίτερο θεωρητικό υπόβαθρο όπως λέει και ο συγγραφέας είναι γραμμένο από φυσικούς που ακούνε και παίζουν μουσική για μουσικούς που καταλαβαίνουν φυσική.
Πολυ ενδιαφέρον βιβλίο το οποίο εξηγεί με λεπτομέρεια τα φυσικά φαινόμενα που μας επιτρέπουν να απολαμβάνουμε αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν μουσική!
Ξεχωριστή είναι η αναλύση της μελλοντικής επίδρασης της χρήσης των υπολογιστών από έναν ανθρωπο πριν 40 χρόνια
ISBN: 0844626805
Formalized Music (αναθεωρημένη έκδοση με περαιτέρω προεκτάσεις, νέο υλικό και διορθώσεις από τον Sharon Kanach). 1991, Pendragon Press, Stuyvesant (NY)
Ένα βιβλίο που σκοπεύω να αγοράσω και να διαβάσω αυτό τον καιρό είναι το παραπάνω βιβλίο που αναφέρεται στην Μαρκοβιανή προσέγγιση (στοχαστικές διαδικασίες) για την μουσική. Ουσιαστικά είναι μια μαθηματική και με κάποια στοιχεία πάνω στη φιλοσοφία της μουσικής ανάλυση.
ISBN: 1576470792
The Zen Of Screaming
Συγγραφέας: Συλλογικό | Feld, Steven | Roseman, Marina | Seeger, Anthony
Κατηγορία: Μουσική
Εκδότης: ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
Ημερ/νία έκδοσης: 2005
Μεταφραστής: Πανόπουλος, Παναγιώτης
Επιμελητής: Πανόπουλος, Παναγιώτης
Αριθμός σελίδων: 250
ISBN:960-221-320-5
Τιμή εκδότη:18.81€
Το βιβλίο αυτό είναι μια συμβολή στην ελληνική βιβλιογραφία για την ανθρωπολογική προσέγγιση της μουσικής. Περιλαμβάνει τρεις σημαντικές όσο και χαρακτηριστικές μελέτες ανθρωπολογίας της μουσικής, που σηματοδοτούν ταυτόχρονα τη σταδιακή στροφή του ανθρωπολογικού ενδιαφέροντος προς την εθνογραφία του ήχου. Για τους συγγραφείς του τόμου, ο ήχος αποδεικνύεται ουσιαστικό συνδετικό υλικό των κοινωνικών σχέσεων, καθώς και των πολιτισμικών και φυσικών παραμέτρων της ύπαρξης, ενώ λειτουργεί επίσης ως το κατεξοχήν πεδίο άρθρωσης των κοινωνικά προσιδορισμένων συναισθημάτων.
Τα νοήματα του ήχου δεν εξαντλούνται στη λογική και τη δομή των τονικών σχέσεων της μουσικής που δημιουργούν οι υπό μελέτη κοινωνίες, αλλά σχετίζονται στενά με διάφορα πλαίσια: την κοινωνική δομή, το πολιτισμικό σύστημα, την επιτέλεση, τους ήχους της καθημερινής ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος. Τα πλαίσια αυτά συγκροτούνται ως ένας ηχητικός-ακουστικός χώρος μέσα στον οποίο και μέσω του οποίου οι κοινωνίες αυτές κάνουν μουσική, δημιουργούν το ιδιαίτερο ηχητικό τους σύστημα ως κοινωνικό σύστημα. Στην εισαγωγή, οι μελέτες του τόμου τοποθετούνται στα θεωρητικά, μεθοδολογικά και εθνογραφικά τους συμφραζόμενα, ενώ στο επίμετρο εξετάζονται διεξοδικά ορισμένες πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο των ανθρωπολογικών και των ιστορικών προσεγγίσεων του ήχου.
Η σειρά βιβλίων για θεωρεία, αρμονία κλίμακες κ.λπ. του Δημήτρη Πυργιώτη από τις εκδόσεις Fagotto είναι μια απο τις πιό ολοκληρωμένες και πλέον αξιόλογες προπάθειες που έχω δεί να κυκλοφορεί σε βιβλία του είδους στην Ελλάδα .
Εκείνο που θεωρείται πρωτοπόρο και καινοτόμο σε βιβλία του είδους είναι τα συνοδευτικά ασκησιολόγια και τα CD με τα παραδείγματα .
Αναλυτικότερα αναφέρομαι στα :
ISBN: 960-7075-69-2
Η «Μουσική Θεωρία και Πρακτική» είναι συμβατή με την τρέχουσα διεθνή βιβλιογραφία και είναι προσαρμοσμένη στην ελληνική πραγματικότητα. Προορίζεται για το σπουδαστή ή το φιλόμουσο χωρίς προηγούμενη θεωρητική κατάρτιση, ο οποίος επιθυμεί παραγωγική γνώση των βασικών όρων, συμβόλων, εννοιών και λειτουργιών της μουσικής θεωρίας. Είναι το μεθοδικό και ευέλικτο εγχειρίδιο για τις τάξεις της μουσικής θεωρίας όλων των εκπαιδευτηρίων: Ωδείων, Μουσικών Σχολών, Ινστιτούτων Κατάρτισης και Ανώτερων Ιδρυμάτων.
Η σειρά «Μουσική Θεωρία και Πρακτική» αποτελείται από 3 τόμους, τον α’ τόμο που αναφέρει τη θεωρία και τους β’ & γ’ με τα ασκησιολόγια. Στα κεφάλαια 1, 2 & 3 εξετάζονται τα θεμελιώδη στοιχεία που διαμορφώνουν τον μουσικό ήχο: οι νότες, ο ρυθμός και η έκφραση, ενώ τα κεφάλαια 4, 5 και 6 εξετάζονται οι σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους μουσικούς φθόγγους: τα διαστήματα, οι κλίμακες κι οι συγχορδίες.
Σε ειδική αναφορά εκτίθενται οι κανόνες της μουσικής σημειογραφίας, ταξινομούνται τα μουσικά όργανα και καταγράφονται οι κλίμακες της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Η μεθοδολογία που προτείνεται από το συγγραφέα ενθαρρύνει το σπουδαστή να πραγματοποιεί ένα βήμα κάθε φορά. Να αρχίζει τη μελέτη από το παράδειγμα και να προχωρεί στην κατανόηση της έννοιας από το θεωρητικό κείμενο. Με την πεποίθηση ότι η αποκτηθείσα γνώση εμπεδώνεται με την πράξη, στους δύο τόμους των ασκησιολογίων περιέχονται πλήθος απλών εφαρμογών και δημιουργικών προβλημάτων, ενώ υποδεικνύονται δραστηριότητες ακουστικής εξάσκησης και σύνθεσης.
To μοναδικό στο είδος του τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα….
ISBN: M-801151-01-8
2048 ΚΛΙΜΑΚΕΣ
ΚΛΙΜΑΚΕΣ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ – ΣΥΜΜΕΤΡΙΚΕΣ ΚΛΙΜΑΚΕΣ – ΚΛΙΜΑΚΕΣ ΤΗΣ JAZZ – ΚΛΙΜΑΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ – ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ ΚΛΙΜΑΚΕΣ – ΑΡΑΒΟΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΑΚΑΜ – ΤΟΝΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ – ΝΕΟΤΟΝΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ – ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥ BLUES, ΤΗΣ ROCK & ΤΗΣ JAZZ – ATONIKH ΘΕΩΡΙΑ & ΔΩΔΕΚΑΦΘΟΓΓΟ
Γνωρίζουμε την αγωνία και την ανάγκη του μουσικού να ελέγξει και να υποτάξει το υλικό του, ιδιαίτερα τους μουσικούς φθόγγους και τους συνδυασμούς τους.
Ο “Θησαυρός των Μουσικών Κλιμάκων” απελευθερώνει τώρα τον μουσικό.
Όλες οι κλίμακες, όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί των μουσικών φθόγγων είναι εδώ.
Οι 2048 κλίμακες του μουσικού μας χορδίσματος παρουσιάζονται και ταξινομούνται σύμφωνα με τον αριθμό των φθόγγων που τις αποτελούν (είδος), τα διαστήματα που περιέχουν (interval vector), την τάξη συνόλου που ανήκουν (set class), τον τύπο σχηματισμού τους (κατηγορία) και τη συμμετρία τους.
Το μόνο που έχει να κάνει ο μουσικός είναι να δοκιμάσει, να επιλέξει και να συνθέσει.
Όμως η έκταση του “Θησαυρού” δεν περιορίζεται στην καταγραφή και την παράθεση των κλιμάκων.
Περιλαμβάνει στο δεύτερο μέρος, σε συνοπτική και εποπτική μορφή, τα μουσικά συστήματα συνδυασμού των μουσικών υψών, που καθορίζουν σήμερα τη μουσική μας: την τονική αρμονία, την τζαζ, την ελληνική παραδοσιακή μουσική, τη βυζαντινή μουσική, τα αραβοτούρκικα μακάμ, τη νεοτονική αρμονία και τους τρόπους, την ατονική θεωρία και το δωδεκάφθογγο.
Γίνεται φανερό ότι ο “Θησαυρός” φιλοδοξεί να είναι «η μικρή εγκυκλοπαίδεια των μουσικών υψών».
Μετατρέπεται έτσι σε υποβοηθητικό εργαλείο μελέτης, ανάλυσης και σύνθεσης.
Και την αρμονία στην πράξη
ISBN: 960-7075-00-0
Ολοκληρωμένη εισαγωγή στην αρμονική σύνταξη της έντεχνης και της λαϊκής μουσικής με παραδείγματα από το παραδοσιακό και το σύγχρονο τραγούδι.
Η «Αρμονία στην Πράξη» προσφέρει:
* στον ερασιτέχνη μουσικό ένα αποτελεσματικό και ευχάριστο τρόπο να μάθει αρμονία
*στον επαγγελματία μουσικό νέες ιδέες για την κατασκευή μελλοντικών κομματιών,
*στο δάσκαλο της μουσικής μία σύγχρονη και ευφάνταστη μέθοδο διδασκαλίας της αρμονίας.
Xαρακτηριστικά του βιβλίου (ΤΟΜΟΙ 1 & 2):
*Καλύπτεται όλη η ύλη της κλασικής αρμονίας, από τη διατονική αρμονία της μείζονος και της ελάσσονος κλίμακας έως τη διευρυμένη τονικότητα, την αρμονία των τρόπων και το χρωματικισμό.
* Παρουσιάζεται σε πρωτότυπη μελέτη η αρμονία του blues, της rock και της jazz.
* Εκτίθεται με ολοκληρωμένο τρόπο, πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία, η αρμονία της ελληνικής μουσικής (παραδοσιακής, ρεμπέτικης και λαϊκής).
* Περιέχονται πάνω από 300 παραδείγματα, αποσπάσματα από γνωστά τραγούδια.
* Όλα τα παραδείγματα αναλύονται αρμονικά, έχουν μεταγραφεί για πιάνο και περιλαμβάνονται στα 2 cd που συνοδεύουν την έκδοση (1 cd σε κάθε τόμο).
* Χρησιμοποιείται ορολογία συμβατή με τη διεθνή βιβλιογραφία.
* Επεξηγείται η τεχνική της εναρμόνισης και της επανεναρμόνισης, με υποδειγματικές εφαρμογές στο τέλος κάθε κεφαλαίου.
* Η σχεδίαση του κειμένου εξυπηρετεί την άνετη οπτική προσπέλαση της ύλης.
* Στα προσαρτήματα περιέχονται: αναλυτικοί πίνακες συγχορδιών, κατάλογος αρμονικών συνδέσεων, τρόποι συνοδείας στο πιάνο και την κιθάρα, γλωσσάρι, ευρετήριο όρων και παραδειγμάτων.
και το δεύτερο μέτος που κυκλοφορεί τον άλλο μήνα με το συνοδευτικό cd.
ΙSBN :σε αναμονή
Δεν υπάρχουν μυστικές συνταγές για την επιτυχία. Το ξέρεις, έτσι δεν είναι; Το ξέρεις. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, το καταλαβαίνεις. Και έτσι, το πρόβλημα μιας ολόκληρης ζωής μόλις ξεκίνησε γελώντας δυνατά. Αν είχες μείνει στην άγνοια όπως τόσοι άλλοι, πόσο εύκολα θα ήταν τα πράγματα. Αλλά εσύ εκεί, επιμένεις σαν ξεροκέφαλος να κατανοείς αυτό που ο μέσος όρος καταναλώνει με βουλιμία και απάθεια.
Ξέρεις ότι δεν μπορείς να αγοράσεις ένα μαγικό πακέτο αναβάθμισης για τον ήχο σου, ούτε σε cd ούτε σε dvd ούτε από το δίκτυο. Ένα μαγικό VST plugin για τις μίξεις. Ξέρεις ότι δεν υπάρχει κανένας μάγος διαθέσιμος, ούτε τώρα, ούτε αύριο, ούτε σε δέκα χρόνια που θα έχεις λεφτά για ξόδεμα. Πασχίζεις όμως καθημερινά να γίνεις καλύτερος, μελετάς, ηχογραφείς, διαλέγεις ήχους σαν ωρολογοποιός που διαλέγει βίδες του χιλιοστού.
Παραδέξου το, αυτή η επιμονή σου να ξοδεύεις τέσσερις ώρες για ένα φίλτρο που πρέπει να είναι μαλακό στην αρχή και άγριο στο τέλος. Η μανία να διαλέξεις την ιδανική μπότα μέσα σε 400 δείγματα. Όπου να ναι θα σου φωνάζει η γυναίκα “καλή αυτή αλλά δώσε στους 160″. Για να μη σχολιάσω τις ατέλειωτες ώρες μπροστά σε μια οθόνη.
Προχωράς μπροστά κάθε μέρα και αρνείσαι πεισματικά να μείνεις στάσιμος. Βλέπεις τους επαγγελματίες φίλους σου στάσιμους και αναρωτιέσαι γιατί κι αυτοί δεν προχωράνε. Τους ρωτάς και σου απαντάνε βαριεστημένα ότι δεν έχουν μπάρμπα στην Κορώνη. Ρωτάς τον εαυτό σου, γιατί ποτέ δεν κατάλαβες τη σημασία του να έχεις μέσο. Κονέ. Καβάτζα. Γνωριμίες. Να χωθείς κάπου και συ ρε πούστη μου. Γιατί ο εαυτός σου δεν καταλαβαίνει τη σημασία του μπάρμπα; Τόσο βλάκας πια. Και όλοι αυτοί, οι έξυπνοι. Οι προσγειωμένοι.
Χιλιάδες έξυπνοι και προσγειωμένοι μουσικοί που κλαίνε τη μοίρα τους και φορτώνουν στην πλάτη ενός φανταστικού μπάρμπα την ανυπαρξία τους. Αυτοί είναι που περιμένουν βαριεστημένα να τα κάνεις και συ σκατά με τη σειρά σου και να βολευτείς γρήγορα στο διπλανό τραπεζάκι. Φραπές, μέσο στο δημόσιο για πρωινή δουλίτσα, links για σπασμένα προγράμματα και κρυφή ζήλια για τους σκυλάδες. Α, ναι, και ατέλειωτες συζητήσεις
στο internet για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει η τάδε πολυεθνική εταιρεία λογισμικού. Όπως οι πατεράδες τους συζητούσαν στο καφενείο με περισπούδαστο ύφος, κατακτώντας για αυτή την άξια περιφρόνησης χώρα εκατοντάδες μετάλλια Χρυσής Ανικανότητας εδώ και δεκαετίες.
Ξέρεις ότι όλα αυτά είναι μαλακίες στο τετράγωνο. Δεν υπάρχουν μυστικές συνταγές για την επιτυχία. Αν υπήρχαν, θα είχε χάσει το νόημά της η λέξη επιτυχία. Θα ήταν ο μέσος όρος της κοινωνίας. Γεμάτες οι συχνότητες με μουσικές της προκοπής. Θα ανοίγαμε το ραδιόφωνο και θα βάζαμε τα γέλια από αμηχανία. Η ΕΡΑ θα είχε στο πρόγραμμά της 80%
νέους καλλιτέχνες και 20% δεινόσαυρους.
Αλλά αντιθέτως, δεν ακούμε ραδιόφωνο. Δεν έχουμε καν ραδιόφωνο πλέον, το σιχαθήκαμε. Μπαίνουμε στο ταξί και προς στιγμήν αναρωτιόμαστε γιατί βάλανε autotune στην τηλεφωνήτρια του ράδιο ταξί. Ούτε τηλεόραση βλέπουμε. Οκ, καμιά φορά βάζει στις 3.50 τα ξημερώματα μαγνητοσκοπημένο απόσπασμα από το Live Earth και βάζουμε τα γέλια από αμηχανία.
Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι αυτοί οι τύποι πάνω σε αυτή την τεράστια σκηνή παίζουν ζωντανά. Καταλαβαίνεις ότι κι αυτοί ξοδεύουν μέρες για ένα εφέ. Για μια μπότα. Η κάμερα γυρίζει στις πρώτες σειρές και βλέπεις τη γυναίκα του κιθαρίστα, με το μπέμπη αγκαλιά, να γελάει. Και σου θυμίζει αυτό το γέλιο τόσο πολύ μια άλλη γυναίκα που ξέρεις καλά.
Μη μου πεις ότι δεν έχει έρθει ποτέ να σου πει “άντε, άστο το ρημάδι, έλα να φάμε”. Ξέρω ότι γελάς τώρα που το διαβάζεις αυτό. Έχεις το προνόμιο του μουσικού: να νιώθεις μια αγάπη προσωπική και να την κάνεις κτήμα όλων.
Δε σε χωρίζει τίποτα με αυτόν τον άγνωστο τύπο εκεί πάνω σε αυτή την τεράστια σκηνή. Θα σε χώριζε ο φθόνος, αλλά είσαι καθαρός άνθρωπος. Καθαρός όπως τα κοψίματα στο eq που έμαθες να κάνεις.
Θα είσαι πότε εκεί πάνω; Το ξέρεις, μπορεί. Μπορεί και όχι. Δεν είναι αυτό η επιτυχία. Για τον ανεπάγγελτο μουσικοκριτικό που πουλάει μούρη στους πιτσιρικάδες, μπορεί. Για σένα όμως που έχεις αφιερώσει τόσες εργατοώρες, όχι. Κάθε προσπάθεια αποφέρει ποιοτικά, όχι ποσοτικά. Είσαι έτοιμος καθημερινά για μια επόμενη πρόκληση, σε ποιοτικό επίπεδο. Θα γίνεσαι καλύτερος πάντα, χωρίς καμία υπόσχεση. Και θα έχεις έτσι την ευχαρίστηση να ανταποκριθείς και με το παραπάνω, όταν χρειαστεί. Δε γράφεις για να χαϊδέψεις τα αυτιά του μπάρμπα στην Κορώνη.
Ξέροντας ότι δεν υπάρχει μαγική συνταγή για την επιτυχία, βλέπεις καθαρά ότι επιτυχία είναι αυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή, αυτό που έκανες πάντα με συνέπεια. Είσαι ήδη πολύ μπροστά. Και αναγνωρίζεις ότι η προσωπική σου ταυτότητα είναι το πιο σημαντικό σου πλεονέκτημα.
Υποθέτουμε ότι ένα περιοδικό πανελλήνιας κυκλοφορίας πείθει δέκα μουσικούς και συγκροτήματα να παραχωρήσουν δωρεάν τη μουσική τους, ώστε να τυπωθεί ένα premium cd που θα δίνεται δωρεάν μαζί με ένα τεύχος του περιοδικού.
Το περιοδικό θα τύπωνε αυτό το τεύχος έτσι κι αλλιώς – διαφορετικά θα σταματούσε τη λειτουργία του σαν οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση που διαπιστώνει ότι οι ζημιές είναι μεγαλύτερες από τα κέρδη. Για χάρη της διατήρησης της κοινής λογικής αλλά και της ψυχικής μας ηρεμίας, δε θα λάβουμε υπόψη τα τσιτάτα που επαναλαμβάνουν κατά περιόδους οι διάφοροι τυχοδιώκτες, όπως “το κάνουμε για τη μουσική, όχι για τα λεφτά”. Στο όνομα της τέχνης έχουν γίνει εγκλήματα γνωστά σε όλους. Από τη στιγμή που το περιοδικό θα τύπωνε το τεύχος έτσι κι αλλιώς, σημαίνει ότι δεν εξαρτάται η επιβίωση της έκδοσης από το cd. Δεν είναι δηλαδή σανίδα σωτηρίας ούτε λύση ανάγκης, αλλά μια επιπλέον προσφορά στον καταναλωτή.
Στη συνέχεια, υποθέτουμε ότι το τεύχος τυπώνεται σε εκατό αντίτυπα και, αφού γίνεται η συσκευασία με το cd, διανέμεται σε όλη την επικράτεια. Επειδή το περιοδικό έχει εξειδικευμένη ύλη, το αγοράζουν άνθρωποι που ασχολούνται με το αντικείμενο, είτε είναι μουσικόφιλοι είτε είναι μουσικοί είτε είναι γενικώς αυτό που χαμογελώντας ονομάζουμε “λάτρεις της τέχνης”.
Το περιοδικό αυτό λοιπόν έχει πολύ ισχυρή βάση και μεγάλη ανταπόκριση στο ειδικό κοινό που απευθύνεται. Πουλιούνται έτσι όλα τα αντίτυπα του εν λόγω τεύχους και εξαντλείται όλο το απόθεμα. Το τεύχος και το cd έχουν μπει πλέον σε εκατό σπίτια.
Οι εκατό μουσικόφιλοι πάνε στο σπίτι τους, ανοίγουν τη ζελατίνα και βάζουν το cd για να το ακούσουν με ανυπομονησία, ενώ ταυτόχρονα ξεφυλλίζουν βιαστικά το περιοδικό. Μετά την ακρόαση του cd έχουν μείνει άναυδοι με το περιεχόμενο.
Όχι μόνο τους πρόσφερε το περιοδικό ένα δωρεάν cd (εν δυνάμει σουβέρ)αλλά αυτό το cd είναι απίστευτο. Όλα τα κομμάτια είναι ένα κι ένα, δε χορταίνουν να τα ακούνε ξανά και ξανά και ξανά. Οι μουσικόφιλοι κατασπαράζουν το τεύχος αναζητώντας πληροφορίες και λεπτομέρειες για τους καλλιτέχνες.
Την επόμενη μέρα:
Στην ιδανική περίπτωση, εκατό μουσικόφιλοι έχουν σπεύσει στα ντόπια δισκάδικα απαιτώντας τους δίσκους των εν λόγω καλλιτεχνών. Μπαίνουν στις ιστοσελίδες και αγοράζουν τους δίσκους ηλεκτρονικά. Γράφουν μηνύματα στους μουσικούς εκφράζοντας την εκτίμησή τους για το έργο τους. Υποστηρίζουν έμπρακτα αυτούς τους καλλιτέχνες αγοράζοντας το έργο τους.
Σε μια λιγότερο ιδανική περίπτωση, μόνο οι πενήντα μουσικόφιλοι μπαίνουν στον κόπο να αγοράσουν τους δίσκους αυτών των δέκα πολλά υποσχόμενων καλλιτεχνών. Παρόλα αυτά, κάποιοι δίσκοι πωλούνται. Και στην χειρότερη περίπτωση, οι εκατό μουσικόφιλοι κλέβουν τους δίσκους των καλλιτεχνών μέσα από πειρατικά δίκτυα. Οι καλλιτέχνες δεν βλέπουν δεκάρα τσακιστή.
Την ίδια ώρα, στο λογιστήριο του περιοδικού τρίβουν ευχαριστημένοι τα χέρια τους αφού εκατό μουσικόφιλοι αγόρασαν το τεύχος, που συνοδευόταν από τον κράχτη-cd. Αλλά είπαμε, το περιοδικό δεν έχει ανάγκη από κράχτη για να πουλήσει. Έχει φανατικό αναγνωστικό κοινό που υποστηρίζει την προσπάθεια και θα αγόραζε ακόμα και τρύπια βρακιά με το λογότυπο του περιοδικού.
Έστω ότι στους εκατό που αγόρασαν το τεύχος μόνο οι δέκα αγόρασαν τελικά τους δίσκους των καλλιτεχνών. Ας θεωρήσουμε αυτό το μειοψηφικό ποσοστό ως επιτυχία για τη μεριά των μουσικών, παρόλο που κάτι τέτοιο είναι τελείως παράλογο και πηγαίνει κόντρα σε οποιαδήποτε δυνατότητα επιβίωσης. Θα είμαστε μεγαλόκαρδοι. Δέκα στους εκατό πήγαν και αγόρασαν τους δίσκους. Είμαστε ευχαριστημένοι.
Αυτό το ποσοστό είναι πολύ εύκολο όμως να το διαπιστώσουμε. Το ξέρουν οι εταιρείες των μουσικών, ή οι ίδιοι οι μουσικοί, αν κυκλοφορούν μόνοι τους τους δίσκους. Φαίνεται στις πωλήσεις, δεν μπορεί κανένας να το αρνηθεί ή να υποστηρίξει ότι είναι ένα υποκειμενικό συμπέρασμα. Δέκα τοις εκατό, τι ευτυχία. Είναι να τραβάει τα μαλλιά του πρωτοετής φοιτητής οικονομικών επιστημών. Αλλά είπαμε, θα είμαστε μεγαλόκαρδοι. Δε ζητάμε ούτε καν το πενήντα τοις εκατό σαν δείγμα επιτυχημένης προώθησης. Για να μην τρελαθούμε (εντελώς), δεν είναι επιτυχημένη προώθηση:- Η αύξηση των friends στο MySpace, γιατί είναι απολύτως διαβλητή διαδικασία και δεν έχει αποδειχθεί ακόμα με σοβαρά επιχειρήματα η σύνδεση μεταξύ σελίδας στο MySpace και πραγματικής πώλησης.
- Η αύξηση της επισκεψιμότητας στην ιστοσελίδα του συγκροτήματος ή του καλλιτέχνη, εκτός και αν μπορεί να αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη επισκεψιμότητα το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα οδήγησε σε ηλεκτρονικές πωλήσεις.
- Η αύξηση του κοινού σε συναυλίες όπου το συγκρότημα ή ο καλλιτέχνης δε βγάζει δεκάρα τσακιστή.
- Η αύξηση των χρηστών που κλέβουν το συγκρότημα ή τον καλλιτέχνη μέσα από πειρατικά δίκτυα.
Επιτυχημένη προώθηση σημαίνει:
Έδωσες ένα κομμάτι στο περιοδικό και μετά από εύλογο χρονικό διάστημα από την κυκλοφορία του τεύχους αυξήθηκαν οι πωλήσεις του δίσκου και τα εισιτήρια στις συναυλίες. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από πραγματικές πωλήσεις που μεταφράζονται σε αρκετά λεφτά ώστε να πας στο σουπερμάρκετ. Δεχόμαστε επιπλέον ότι υπάρχουν σε αυτό το υποθετικό σενάριο κάποιοι τυχοδιώκτες που από τη μια βγαίνουν και μιλάνε ανοιχτά υπέρ των κερδοσκοπικών πειρατικών δικτύων, που δηλώνουν ότι ακούνε μουσική και ενημερώνονται μέσω του rapidshare – και από την άλλη ζητάνε από τους καλλιτέχνες να δώσουν δωρεάν τη μουσική τους στα μέσα.
Αν δεν αυξάνονταν οι πωλήσεις των περιοδικών λόγω των premium cds, δε θα υπήρχε λόγος να προσφέρονται καν τα cds. Τζάμπα πλαστικό. Τζάμπα mastering (εδώ γελάει και ο κάθε πικραμένος).
Με τη μορφή που δώσαμε μέχρι στιγμής στο εφιαλτικό αυτό σενάριο επιστημονικής φαντασίας, τι μας εμποδίζει να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι τα συγκεκριμένα μέσα έχουν λόγο ύπαρξης την ενημέρωση των χρηστών για το τι να κατεβάσουν από τα πειρατικά δίκτυα; Όταν το μέσο δεν σε προτρέπει να αγοράσεις το δίσκο αλλά σου προσφέρει αφειδώς δικαιολογίες υπέρ της πειρατείας, σημαίνει ότι δεν το ενδιαφέρει να πουλήσει ο δίσκος.
Οι πωλήσεις δίσκων στην Ελλάδα πάνε κατά διαόλου και μειώνονται κάθε χρόνο ραγδαία τα ποσοστά. Δεν υπάρχει νόημα πια στο να κρατάμε στατιστικά στοιχεία. Σκέψου το εξής: αν δε μπορούν οι μεγάλες δισκογραφικές να υποστηρίξουν τις πωλήσεις τους, πως είναι δυνατόν να το κάνει για χάρη σου αυτός που μιλάει ανοιχτά υπέρ της πειρατείας; Για μπες και στη θέση του μέσου καταναλωτή: όταν εσύ δίνεις τζάμπα τη μουσική σου στον τυχοδιώκτη, για να τον βοηθήσεις οικονομικά, γιατί να σε υποστηρίξει ο καταναλωτής;
Με ρώτησε ένας φίλος σε mail του προχθές: και τι προτείνεις ρε μπάρμπα, να κλείσουν τα περιοδικά δηλαδή;
Μπορούν να επιβιώσουν χωρίς να εκμεταλλεύονται τα όνειρα και τις φιλοδοξίες των μουσικών; Αν όχι, να κλείσουν, γιατί ζουν σε βάρος των μουσικών. Έτσι κι αλλιώς οι μουσικοκριτικοί είναι παράσιτα στην μουσική βιομηχανία και κατά βάθος όλοι τους σιχαίνονται σαν τις κατσαρίδες. Κανένας μουσικός δεν χρειάζεται χωροφύλακα να του λέει πως ήταν ο δίσκος του και πως ήταν οι κιθάρες του. Ειδικά όταν αυτός ο χωροφύλακας δεν είναι κοινά αποδεκτός αλλά προσγειώθηκε ένα ωραίο πρωί στο χώρο, αφού αγόρασε δέκα χιλιάδες δίσκους (θα έλεγα ότι τους αγόρασε ο πλούσιος μπαμπάς του αλλά για σήμερα θα δώσω άφεση αμαρτιών στον οικογενειακό θεσμό).
Δέκα τοις εκατό. Είναι πολύ; είναι λίγο; εσύ αποφασίζεις τελικά αν σε συμφέρει. Αλλά μην παραπονιέσαι μετά ότι έγινε μια τρύπα στο νερό. Την άνοιξες μόνος σου.
Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας ζητήσει να δώσετε δωρεάν τη μουσική σας, ρωτήστε πρώτα τους συναδέρφους σας που ήδη έχουν δώσει τη μουσική τους, αν πούλησαν δέκα δίσκους στα εκατό αντίτυπα. Ελπίζω να θεωρείτε συναδέρφους σας τους άλλους μουσικούς, όπως οι ηχολήπτες μεταξύ τους, όπως οι αεροσυνοδοί. Και να έχετε την άνεση και το θάρρος να κάνετε αυτή την καίρια ερώτηση: πούλησες ρε φίλε έστω δέκα δίσκους; Σημείωση προς ερεθισμένους αναγνώστες: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι καθαρά συμπτωματική. Το παραπάνω σενάριο δεν είναι ρεαλιστικό, δεν βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα ή στοιχεία και επομένως ανήκει στο χώρο της (αρρωστημένης) επιστημονικής φαντασίας. Άλλωστε, και όλοι έχουμε εμπεδώσει πλέον ότι η ελληνική μουσική βιομηχανία είναι πρώτη στην Ευρώπη και δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Συνεπώς, δεν περιγράφεται σε αυτό το άρθρο κάτι που βιώνει στα αλήθεια ο Έλληνας μουσικός, αλλά μια νοσηρή φαντασία που απέχει έτη φωτός από την πραγματικότητα.
analogorama.com
