Mark Thompson

 

 

Συνέντευξη με τον Mark Thompson

 
Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς τη φράση «Κινέζικο λαμπάτο μικρόφωνο»;

 

Προσοχή – κάποια από τα λαμπάτα μικρόφωνα έχουν εν δυνάμει δολοφονικές τροφοδοσίες. Πέρα από αυτό, τα πρώτα μικρόφωνα ήταν αξιοπρεπή αλλά χωρίς κανένα χαρακτήρα. Πρόσφατα, η αγορά βομβαρδίστηκε από «boutique» σχέδια βασισμένα στο στοκ των Κινέζικων μοντέλων. Κάποια από αυτά είναι εντελώς σκουπίδια αλλά υπάρχουν και ελάχιστα που αξίζουν μεγαλύτερης προσοχής. Εκτιμώ ότι στα επόμενα χρόνια θα εμφανιστούν κάποια αξιόλογα μικρόφωνα από την Κίνα, αν και θα είναι πιο ακριβά καθώς καλυτερεύουν οι μισθοί και τα standards του σχεδιασμού, ενώ η βιομηχανία που χρησιμοποιεί φτηνά εργατικά χέρια μετακινείται προς το Βιετνάμ και την Καμπόζη. Δεν έχω πάντως Κινέζικα μικρόφωνα στην προσωπική μου συλλογή, οπότε αυτό πιθανόν δείχνει και την προσωπική μου εκτίμηση.

 

Κατά τη γνώμη σου, ποίο είναι το πιο συνηθισμένο πράγμα που παραμελούν οι home studio χρήστες;

 

Ένα τσάι της προκοπής και το κορίτσι/ το αγόρι/ τη γάτα τους.

 
Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για κάποιον που δουλεύει «in the box» να αποφασίσει να επενδύσει σε μια κονσόλα για μείξη;

 

Εδώ και τώρα.

 
Τα προϊόντα της Avalon φαίνεται να είναι στο στόμα κάθε νέου τεχνικού σήμερα. Ποιά είναι η γνώμη σου;

 

Εδώ η μόδα της Avalon έχει περάσει. Οι τελευταίες λέξεις που ακούγονται είναι Chandler, Bricasti και μερικές άλλες, αλλά οι μόδες αλλάζουν. Πιστεύω ότι καλοί έως και καταπληκτικοί δίσκοι μπορούν να γίνουν με οποιοδήποτε εξοπλισμό έχεις μπροστά σου. Χρειάζεται να συγκεντρώνεσαι στο κομμάτι (ή στη σύνθεση), στην εκτέλεση και σε βασικές δεξιότητες. Και να χαμογελάς περισσότερο…

 
Ποιά είναι η συμβουλή σου σε κάποιον που ψάχνει να αγοράσει μεταχειρισμένο εξοπλισμό ήχου από το διαδίκτυο;

 

Πάντα να βάζει το service και τη φήμη πάνω από την τιμή.

 
Ποιά είναι η συμβουλή σου σε κάποιον που θέλει να πουλήσει μεταχειρισμένο εξοπλισμό ήχου από το διαδίκτυο;

 

Να είναι εντελώς ειλικρινής με την περιγραφή. Αν ο εξοπλισμός είναι προβληματικός ή παρουσιάζει διάφορα ελαττώματα και δεν είναι αξιόπιστος, αυτό πρέπει να γίνει σαφές. Έτσι ο αγοραστής δε θα έχει παράπονα.

 

 

 

Έχετε ένα πολύ καλό παρατσούκλι για τον ψηφιακό ήχο στο μενού της ιστοσελίδας: digiblah. Πιστεύεις ότι ο ψηφιακός ήχος είναι βαρετός και αν ναι, υπάρχουν ελπίδες ώστε να γίνει πιο ενδιαφέρων στο μέλλον;

 

Όχι. Τα μέσα ψηφιακής ηχογράφησης ήρθαν για να μείνουν. Το πρόβλημα είναι ότι το ψηφιακό μέσο δεν έχει χαρακτήρα. Είναι περισσότερο σαν μια φωτογραφία παρά σαν ένας πίνακας ζωγραφικής. Στα λάθος χέρια μπορεί να υπαγορεύσει στον παραγωγό το αποτέλεσμα που ακούμε τώρα σε τρομακτικά πολλές μουσικές (cut και paste, loop και edit). Η τεχνολογία πρέπει πάντα να είναι ο υπηρέτης και όχι το αφεντικό. Ένας επιδέξιος μουσικός θα κάνει καλή μουσική ανεξάρτητα από το μέσο στο οποίο δουλεύει. Παρόλα αυτά, με δεδομένη αυτή την επιδεξιότητα, όλη μου η εμπειρία επιμένει να μου λέει ότι μια επιλογή καλοσχεδιασμένων αναλογικών μηχανημάτων θα προσθέσει καρδιά και ψυχή σε μια ηχογράφηση.

 

 

 

Ποιά είναι τα συνηθισμένα βήματα του να προσέξεις μια μεταχειρισμένη κονσόλα την πρώτη στιγμή που μπαίνει στο εργαστήριό σας;

 

Ελέγχουμε κάθε δρομολόγηση ήχου με ένα test set της Audio Precision και φτιάχνουμε μια αναλυτική λίστα με προβλήματα και σφάλματα. Μετά, οι μηχανικοί μας αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα, κάνουν recap αν χρειάζεται (αρκετά συχνά), αλλάζουν διακόπτες και ποτενσιόμετρα όπως απαιτείται και έπειτα ελέγχουν άλλη μια φορά για να βεβαιωθούν αν η απόκριση συχνοτήτων, το crosstalk και ο θόρυβος είναι μέσα στις εργοστασιακές προδιαγραφές. Είναι μια χρονοβόρα διαδικασία που σπανίως εκτιμάται από τον τυχαίο αγοραστή, που συχνά δεν συνειδητοποιεί πόση πολλή δουλειά χρειάζεται για να συνεφέρεις μια μεταχειρισμένη κονσόλα. Πάντως, δεχόμαστε δεκάδες τηλεφωνήματα την εβδομάδα από στεναχωρημένους πελάτες που αγόρασαν μια κονσόλα κάπου αλλού (και στο διαδίκτυο) και θέλουν από μας να κάνουμε επιδιόρθωση. Δυστυχώς, σπάνια μπορούμε να προσφέρουμε αυτή την υπηρεσία σε εξωτερικούς πελάτες, γι αυτό και φτιάξαμε μια νέα σελίδα στο δικτυακό μας τόπο, που ονομάζεται Punk Pages και παρέχει πληροφορίες για freelance μηχανικούς τους οποίους εμείς προτείνουμε.

 

http://blag.proaudioeurope.com/index.php?id=49

 

Ποιό είναι το αγαπημένο σου εφφέ που έχετε αυτή τη στιγμή στο κατάστημα;

 

Στο κατάστημα; Δύσκολο να πω. Είναι σα να με ρωτάς ποιό είναι το αγαπημένο μου φρούτο. Κάθε εφφέ συμπληρώνει ένα διαφορετικό κενό. Πάντως είμαι εντυπωσιασμένος από το καινούργιο reverb της Bricasti. Προσωπικά, έχω ένα μηχάνημα χωρίς το οποίο δε μπορώ να ηχογραφήσω κιθάρες. Λέγεται Bell ADT (όχι ο κατασκευαστής delay). Μου κόστισε είκοσι λίρες σε ένα κατάστημα με μεταχειρισμένα πριν δεκαπέντε χρόνια και δίνει όγκο στις ηλεκτρικές μου κιθάρες, τους δίνει ένα γεμάτο ήχο που στέκεται μπροστά στη μείξη χωρίς να χρειάζεται να ανεβάσω το fader και να θαμπώσω άλλους ήχους. Αυτό δείχνει ότι δεν έχει σημασία το κόστος του μηχανήματος, αλλά η ποιότητα που κρύβεται στο σχεδιασμό και η εφαρμογή του.

 

 

 

Ποιά είναι η γνώμη σου για τα software προϊόντα που εμφανίζονται να προσομοιώνουν hardware προϊόντα του παρελθόντος;

 

Σκατά.

 

Πιστεύεις ότι οι DSP πλατφόρμες όπως το Duende είναι μια έμμεση απάντηση των κατασκευαστών και των προγραμματιστών στην πειρατεία;

 

Δεν έχω ιδέα.

 
Πολύς θόρυβος γίνεται σε διάφορα διαδικτυακά forums αυτό το διάστημα σχετικά με τα summing boxes. Ποιά είναι η γνώμη σου για αυτό το θέμα;

 

Σε δυο χρόνια όλα τα rack θα είναι γεμάτα με αυτοτελή summing boxes. Εδώ και τρία χρόνια λέω ότι το επόμενο βήμα είναι μικρές υψηλής ποιότητας κονσόλες, τώρα λοιπόν βλέπουμε κάθε κατασκευαστή στον κόσμο να ετοιμάζει τέτοια προϊόντα. Υπάρχει ακόμα ένα κενό στην αγορά για τη σωστή κονσόλα, όμως είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πολλές θα κυκλοφορήσουν μέσα στους  επόμενους 12 μήνες ώστε να καλύψουν το κενό.

 
Συμφωνείς με αυτούς που παραπονιούνται ότι η βιομηχανία έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον της παραπάνω από όσο χρειάζεται στην home studio αγορά τα τελευταία χρόνια;

 

Την τελευταία δεκαετία βλέπουμε μια έκρηξη ενδιαφέροντος για την ηχογράφηση σαν χόμπι, και δεν είναι κακό αυτό. Ίσα ίσα, τώρα έχουμε να κάνουμε με ένα στοιχείο μουσικής δημοκρατίας, δηλαδή οι μουσικοί μπορούν να κάνουν άψογες ηχογραφήσεις στο σπίτι χωρίς να χρειάζεται να ξοδέψουν τεράστια ποσά στο studio. Όμως, όπως η έκρηξη του hifi το 1970, υποψιάζομαι ότι η αγορά θα αρχίσει να συρρικνώνεται καθώς τα οικονομικά προβλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες θα οδηγήσουν σε σφίξιμο στην Ευρώπη. Γενικά, δεν έχω πρόβλημα με τα προϊόντα που εμείς χαρακτηρίζουμε «ΜΙ». Ίσα ίσα, προτιμώ ένας μουσικός να ξοδεύει ένα λογικό ποσό και να μαθαίνει τις βασικές αρχές της ηχογράφησης στο σπίτι, παρά να ξοδεύει μια περιουσία για να γραφτεί σε ένα από τα πολλά εκπαιδευτήρια του κώλου (ξέρεις πολύ καλά σε ποιά αναφέρομαι), για να βγει από εκεί με κακή παιδεία και καμία απολύτως πραγματική εμπειρία με το να φτιάχνεις δίσκους. Έχω πάντως ένα παράπονο. Οι διαφημιστές προσπαθούν συνεχώς να πείσουν τους μουσικούς ότι όσο πιο πολλά λεφτά ξοδέψουν, τόσο καλύτερα θα ακούγονται οι ηχογραφήσεις τους. Σπάνια είναι αλήθεια αυτό. Αν οι μουσικοί μάθουν τις βασικές αρχές (τοποθέτηση μικροφώνων, διαφορά μεταξύ δυναμικών, πυκνωτικών και ribbon μικροφώνων, η σημασία του να έχεις καλό σήμα σε σχέση με το θόρυβο και να μειώνεις την παραμόρφωση, η προσεκτική χρήση των compressors και του eq, η σημασία του να εφαρμόζεις την απλότητα στις μείξεις) τότε θα κάνουν καλύτερες ηχογραφήσεις άσχετα με το κόστος του εξοπλισμού τους. Ένας πρώην πελάτης μου (όταν ήμουν manager για παραγωγούς δίσκων) που ονομάζεται David Lord έκανε το πρώτο του hit με ένα Tascam οκτώ καναλιών και ένα μικρό μίκτη Raindirk 10-2. Το μόνο εφφέ που χρησιμοποίησε ήταν ένα πετάλι της Roland. Και το τραγούδι;
‘Everybody’s Got To Learn Sometime’ των The Korgis. Ο δίσκος ακόμα πουλάει, τριάντα χρόνια αργότερα. Φυσικά, ο David είναι πανέξυπνος, αλλά κυρίως είναι αυτοδίδακτος ηχολήπτης. Αυτό δείχνει ότι τα βασικά συστατικά θα είναι πάντα το τραγούδι, η εκτέλεση και τα αυτιά του ηχολήπτη.

 
Καλώδια: πόσο πρέπει να ασχολείται κανείς μαζί τους; Και έχεις κάποια προτίμηση σε μάρκα;

 

Τα καλά καλώδια (και οι τροφοδοσίες) είναι κρίσιμα. Δεν έχω πειστεί ακόμα από τα ακριβά καλώδια που πωλούνται αλλά είμαι ανοιχτός για να αλλάξω γνώμη. Το κλειδί είναι να βεβαιωθεί κανείς ότι χρησιμοποιεί αξιοπρεπή, επαγγελματικής ποιότητας καλώδια παντού, κατάλληλα εγκατεστημένα και καλοσυντηρημένα.

 

 

 

Φαντάσου την εξής εικόνα: ένας τύπος, πάνω σε μια σκοτεινή σκηνή, κοιτάζει το λάπτοπ, μετακινώντας που και που το δεξί του χέρι για να αλλάξει με το ποντίκι κάποια παράμετρο στα μονάκριβα και φρέσκα warez – ή ακόμα και να δει τo ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο. Κάποιο σχόλιο;

 

Πριν από κάποια χρόνια έκανα μια διάλεξη στην Δανέζικη AES και μοιράστηκα το πάνελ με ένα εξαιρετικό ηχολήπτη που ονομάζεται Bruce Swedien. Είχε υπογραμμίσει τότε ότι ο άνθρωπος είναι κατά βάση ένα ον που λειτουργεί με την όραση. Αν οι ηχογραφήσεις φαίνονται σε μια οθόνη, από εκείνη τη στιγμή και μετά ότι βλέπεις θα υπερισχύει αυτού που ακούς. Αυτός είναι ο ένας λόγος που έχω αναστολές όσον αφορά τη μείξη in the box. Στον ελεύθερό μου χρόνο γράφω νουβέλες. Επίτηδες λοιπόν ο υπολογιστής μου δεν είναι συνδεδεμένος στο διαδίκτυο. Η πρόκληση του να κάνεις log on, να απαντήσεις σε e-mails, να σερφάρεις στο δίκτυο και οτιδήποτε άλλο είναι καθοριστική σε στιγμές νοητικής φόρτισης. Ο μόνος τόπος να αντιμετωπίσεις ένα χαμηλό επίπεδο δημιουργικότητας είναι να δουλεύεις, να δουλεύεις, να δουλεύεις, μέχρι να βγεις πιο πάνω. Οι παρεμβολές θα πάρουν στο τέλος το μυαλό σου μακριά από τη δουλειά. Αλλά, ξέρεις, είμαι σίγουρος ότι για κάποιους ανθρώπους λειτουργεί, οπότε ποιός νοιάζεται;

 
Ποιά είναι η γνώμη σου για το ότι παλιές κονσόλες γίνονται κομμάτια που μετατρέπονται σε rack εξοπλισμό;

 

Ό,τι τον φτιάχνει τον καθένα…

 

 

 

Πιστεύεις ότι η λέξη «vintage» γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από ένα κομμάτι της βιομηχανίας;

 

Εντελώς. Βλέπουμε πολύ περισσότερο «vintage» εξοπλισμό από οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη και η πλειοψηφία αυτού είναι σκουπίδια. Υπάρχουν διαμάντια ανάμεσα στα απορρίμματα, βέβαια, αν και για να αποδώσουν σωστά τα περισσότερα χρειάζονται γενική εκκαθάριση. Τρομάζω στη σκέψη του πόσοι άνθρωποι πληρώνουν στο eBay για ένα «vintage» σκουπίδι που δεν λειτουργεί σωστά, έχει απίστευτο hiss, παραμορφώνει σαν fuzz πετάλι και έχει φονική τροφοδοσία. Πάρα πολλοί άνθρωποι πείθονται ότι αν κάνει είναι παλιό και κάποτε χρησιμοποιήθηκε σε ένα (ας πούμε hit του Joe Meek, πρέπει να είναι καλό. Γενικώς, έχω πολύ vintage εξοπλισμό στη συλλογή μου, αλλά κυρίως γιατί άρχισα να κρατάω πράγματα που μου άρεσαν όταν δεν ήταν της μόδας και προορίζονταν για τα σκουπίδια. Τώρα έχουν έρθει τρέχοντας πίσω στη μόδα και γελάω με τις ψευδαισθήσεις που έχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι (συνήθως άνθρωποι που δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ αυτό τον εξοπλισμό). Τα συναισθήματά μου συνοψίζονται στο ότι αν κάποιος ακούει διαφορά μεταξύ ενός αυθεντικού black faced Urei 1176LN και της επανέκδοσης της Universal, είναι γιατί κατά πάσα πιθανότητα το αυθεντικό χρειάζεται recapping. Είναι το πως χρησιμοποιείς τον εξοπλισμό παρά το τι είναι ο εξοπλισμός.

 

 

 

Πολλά μεγάλα studios έκλεισαν τα τελευταία πέντε χρόνια. Πιστεύεις ότι αυτό συμβαίνει λόγω της γενικότερης οικονομικής κρίσης ή γιατί άλλαξαν ραγδαία οι προτεραιότητες εκ μέρους της ίδιας της βιομηχανίας;

 

Είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων, με αλλαγές στην τεχνολογία, κακή διαχείριση εκ μέρους των μεγάλων δισκογραφικών (ο βασικός λόγος της μείωσης των πωλήσεων δίσκων) και τις αυξήσεις στις τιμές των ακινήτων, και όλα αυτά κάνουν την αξία του να ανακατασκευαστούν οι υποδομές των studios πολύ πιο πρόσφορη από τα ίδια τα studios. Θα υπάρχει πάντοτε ανάγκη για διάφορες υποδομές στην μουσική βιομηχανία. Τα συγκροτήματα χρειάζονται μεγάλους χώρους για να ηχογραφούν, ενώ τα overdubs και ο προγραμματισμός μπορούν να γίνουν σε ένα home studio και η μείξη σε ένα συνδυασμό και των δύο. Η εικόνα αυτή είναι τελικά θετική και μέρος των γενικότερων αλλαγών που επηρεάζουν όλες τις βιομηχανίες.

 

 

 

«Screaming Woodstock style feedback in your DAW». Αυτή η φράση προέρχεται από μια πραγματική πρόσφατη διαφήμιση για ένα software προσομοιωτή ενισχυτών. Ποιά είναι η γνώμη σου;

 

Ακούγεται σαν την περιγραφή του δικού μου software προσομοιωτή φιλενάδας…

 
Κατά τη γνώμη σου, ποιό είναι το πρώτο μικρόφωνο με το οποίο πρέπει να ξεκινήσει τη συλλογή του ένας home studio χρήστης;

 

Οτιδήποτε μπορεί να αγοράσει. Στο blog μου http://eccentricblog.livejournal.com πρόσφατα  αναφέρθηκα στον πρώτο δίσκο που έκανα ποτέ (με ένα καλλιτέχνη που ονομάζεται Roy Harper). Είχαμε μόνο ένα μικρόφωνο – ένα Shure SM57. Ηχογράφησα όλα τα φωνητικά, τις ακουστικές και τις ηλεκτρικές κιθάρες με αυτό, και ο Roy αργότερα κυκλοφόρησε σαν δίσκο αυτά που προορίζονταν για demos. Μου ακούγεται OK, ακόμα και αν έχουν περάσει είκοσι πέντε χρόνια (όχι  περίφημα, αλλά OK). Θερμή παράκληση, να μην αγκυλώνεται κανένας στην ιδέα ότι πρέπει να ξοδέψει μια περιουσία για να κάνει καλή μουσική.
Ίσα ίσα που αν ο εξοπλισμός είναι στοιχειώδης (όπως ήταν όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι σοβαρά με την ηχογράφηση) αυτό σε αναγκάζει να προσέχεις περισσότερο τις ηχογραφήσεις σου – είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθεις τις βασικές αρχές. Πολύ συχνά οι μουσικοί πιστεύουν ότι αν ξοδέψουν ένα κάρο λεφτά σε φανταχτερό εξοπλισμό, θα ξεπεράσουν βασικά  προβλήματα, όπως για παράδειγμα με ακουστικές κιθάρες, όταν στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι η ακουστική του χώρου τους (πρέπει κανείς να δοκιμάσει να καθίσει σε μια γωνία ή να κοιτάξει σε άλλη κατεύθυνση), ή είναι η τοποθέτηση του μικροφώνου (πρέπει κανείς να πειραματιστεί με μια πληθώρα θέσεων) ή είναι ακόμα και η ίδια η κιθάρα (έχω μια συλλογή με vintage κιθάρες που κοστίζει γύρω στις £30,000 αλλά πάντοτε χρησιμοποιώ μια φτηνή Γιαπωνέζικη δωδεκάχορδη που στοίχησε £20 για οδηγούς και πολύ συχνά για masters. Η κιθάρα έχει ένα λεπτό ξύλινο ήχο αλλά η έλλειψη ανάδρασης κάνει τον ήχο τέλειο για ένα track – δυνατό και καθαρό, όπως ακριβώς άκουγα την κιθάρα στο μυαλό μου).

 
Έχεις μια αγαπημένη μάρκα ή μοντέλο ηχείων και τι σου αρέσει σε αυτό;

 

Έχω ξετρελαθεί με τα καινούργια APS ηχεία που εισάγουμε από την Πολωνία. Δεκάδες κορυφαίοι χρήστες μοιράζονται τα ίδια αισθήματα με μένα και έχουν ανταλλάξει πολύ πιο ακριβά ηχεία για τα APS. Ακούω πολύ μουσική στο σπίτι (ρίξτε μια ματιά στο blog μου) και λατρεύω τα παλιά μου  Rogers LS3/5a’s ενισχυμένα από έναν McIntosh και ένα Marantz CDR1 recorder/player.

 
Έχεις μια αγαπημένη μάρκα ή μοντέλο ακουστικών και τι σου αρέσει σε αυτό;

 

Είμαι ένας μεγάλος μεγάλος fan των Fostex T40. Δε μπορώ να ηχογραφήσω με τα Beyer DT100 – μου ακούγονται επίπεδα και ψεύτικα. Κουβαλάω πάντα δύο ζευγάρια ακουστικών στα sessions. Τα Fostex τα χρησιμοποιώ όταν παίζω και γράφω κιθάρες, σαξόφωνο ή φλάουτο, και ένα ζευγάρι Beyer DT990 στο control room για να τσεκάρω τις μείξεις (μπορείς να ακούσεις τις ουρές στα βάθη και το πανόραμα καλύτερα).

 

 

 

Έχεις ακούσει καθόλου Ελληνική μουσική τελευταία;

 

Μέσα στα χρόνια έκανα τα πάντα για να ακούσω μουσική από όλο τον κόσμο. Είμαι πολύ μεγάλος οπαδός των διάφορων ιδιωμάτων Αφρικανικής μουσικής, λατρεύω τα τραγούδια από το Κάιρο (ανατριχιάζω με αυτές τις νότες) και λατρεύω επίσης πολλά διάφορα στυλ – folk, κλασσική, έθνικ, ροκ, ποπ και τζαζ. Στα πρώτα μου χρόνια άκουγα αρκετά Ξενάκη και ένιωθα ότι ήταν μια επιρροή όχι μόνο πάνω στους κλασσικούς συνθέτες του εικοστού αιώνα αλλά και πάνω σε κάποιους από τους τζαζ μουσικούς που παρακολουθούσα. Πρέπει να ομολογήσω ότι δέν έχω ακούσει σύγχρονη Ελληνική ροκ ή ποπ, παρόλο που το καλύτερο Ελληνικό εστιατόριο στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν σε απόσταση βολής από τις παλιές μας εγκαταστάσεις στο Thane Works. Κάθε Σαββατοκύριακο το μέρος εκείνο είχε ζωντανή μουσική μέχρι τα ξημερώματα και η ντόπια Ελληνική κοινότητα μαζευόταν δυναμικά. Η μπάντα του μαγαζιού είχε μια πανέμορφη και ταλαντούχα τραγουδίστρια, η οποία όμως όπως έμαθα αργότερα ήταν από τη Βουλγαρία και όχι από την Ελλάδα. Ενδιαφέρομαι πάντα για νέες μουσικές εμπειρίες, οπότε θα εκτιμούσα πολύ κάθε κατεύθυνση προς κάτι που σπάζει τα όρια, ειδικά αν ενσωματώνει την πανέμορφη Ελληνική παράδοση με μια σύγχρονη ματιά.

 
Οτιδήποτε θέλεις να προσθέσεις σαν ένα μήνυμα στους αναγνώστες;

 

Θα ήθελα μόνο να επαναλάβω αυτό που έχω πει πολλές φορές πιο πριν: η καλή μουσική αφορά το τραγούδι και την εκτέλεση. Ο καλός εξοπλισμός βοηθά να τα καταγράψεις, αλλά δεν είναι κάτι το αυτοτελές.

 

Καλή τύχη με τη σελίδα.

 

 

 

Eccentric

 

Mark Thompson

 

Funky Junk Ltd

 

funky-junk.co.uk

 

http://www.proaudioeurope.com

 

 


Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s