Η μυστική συνταγή της επιτυχίας

Δεν υπάρχουν μυστικές συνταγές για την επιτυχία. Το ξέρεις, έτσι δεν είναι; Το ξέρεις. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, το καταλαβαίνεις. Και έτσι, το πρόβλημα μιας ολόκληρης ζωής μόλις ξεκίνησε γελώντας δυνατά. Αν είχες μείνει στην άγνοια όπως τόσοι άλλοι, πόσο εύκολα θα ήταν τα πράγματα. Αλλά εσύ εκεί, επιμένεις σαν ξεροκέφαλος να κατανοείς αυτό που ο μέσος όρος καταναλώνει με βουλιμία και απάθεια.

Ξέρεις ότι δεν μπορείς να αγοράσεις ένα μαγικό πακέτο αναβάθμισης για τον ήχο σου, ούτε σε cd ούτε σε dvd ούτε από το δίκτυο. Ένα μαγικό VST plugin για τις μίξεις. Ξέρεις ότι δεν υπάρχει κανένας μάγος διαθέσιμος, ούτε τώρα, ούτε αύριο, ούτε σε δέκα χρόνια που θα έχεις λεφτά για ξόδεμα. Πασχίζεις όμως καθημερινά να γίνεις καλύτερος, μελετάς, ηχογραφείς, διαλέγεις ήχους σαν ωρολογοποιός που διαλέγει βίδες του χιλιοστού.

Παραδέξου το, αυτή η επιμονή σου να ξοδεύεις τέσσερις ώρες για ένα φίλτρο που πρέπει να είναι μαλακό στην αρχή και άγριο στο τέλος. Η μανία να διαλέξεις την ιδανική μπότα μέσα σε 400 δείγματα. Όπου να ναι θα σου φωνάζει η γυναίκα «καλή αυτή αλλά δώσε στους 160». Για να μη σχολιάσω τις ατέλειωτες ώρες μπροστά σε μια οθόνη.

Προχωράς μπροστά κάθε μέρα και αρνείσαι πεισματικά να μείνεις στάσιμος. Βλέπεις τους επαγγελματίες φίλους σου στάσιμους και αναρωτιέσαι γιατί κι αυτοί δεν προχωράνε. Τους ρωτάς και σου απαντάνε βαριεστημένα ότι δεν έχουν μπάρμπα στην Κορώνη. Ρωτάς τον εαυτό σου, γιατί ποτέ δεν κατάλαβες τη σημασία του να έχεις μέσο. Κονέ. Καβάτζα. Γνωριμίες. Να χωθείς κάπου και συ ρε πούστη μου. Γιατί ο εαυτός σου δεν καταλαβαίνει τη σημασία του μπάρμπα; Τόσο βλάκας πια. Και όλοι αυτοί, οι έξυπνοι. Οι προσγειωμένοι.

Χιλιάδες έξυπνοι και προσγειωμένοι μουσικοί που κλαίνε τη μοίρα τους και φορτώνουν στην πλάτη ενός φανταστικού μπάρμπα την ανυπαρξία τους. Αυτοί είναι που περιμένουν βαριεστημένα να τα κάνεις και συ σκατά με τη σειρά σου και να βολευτείς γρήγορα στο διπλανό τραπεζάκι. Φραπές, μέσο στο δημόσιο για πρωινή δουλίτσα, links για σπασμένα προγράμματα και κρυφή ζήλια για τους σκυλάδες. Α, ναι, και ατέλειωτες συζητήσεις
στο internet για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει η τάδε πολυεθνική εταιρεία λογισμικού. Όπως οι πατεράδες τους συζητούσαν στο καφενείο με περισπούδαστο ύφος, κατακτώντας για αυτή την άξια περιφρόνησης χώρα εκατοντάδες μετάλλια Χρυσής Ανικανότητας εδώ και δεκαετίες.

Ξέρεις ότι όλα αυτά είναι μαλακίες στο τετράγωνο. Δεν υπάρχουν μυστικές συνταγές για την επιτυχία. Αν υπήρχαν, θα είχε χάσει το νόημά της η λέξη επιτυχία. Θα ήταν ο μέσος όρος της κοινωνίας. Γεμάτες οι συχνότητες με μουσικές της προκοπής. Θα ανοίγαμε το ραδιόφωνο και θα βάζαμε τα γέλια από αμηχανία. Η ΕΡΑ θα είχε στο πρόγραμμά της 80%
νέους καλλιτέχνες και 20% δεινόσαυρους.

Αλλά αντιθέτως, δεν ακούμε ραδιόφωνο. Δεν έχουμε καν ραδιόφωνο πλέον, το σιχαθήκαμε. Μπαίνουμε στο ταξί και προς στιγμήν αναρωτιόμαστε γιατί βάλανε autotune στην τηλεφωνήτρια του ράδιο ταξί. Ούτε τηλεόραση βλέπουμε. Οκ, καμιά φορά βάζει στις 3.50 τα ξημερώματα μαγνητοσκοπημένο απόσπασμα από το Live Earth και βάζουμε τα γέλια από αμηχανία.

Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι αυτοί οι τύποι πάνω σε αυτή την τεράστια σκηνή παίζουν ζωντανά. Καταλαβαίνεις ότι κι αυτοί ξοδεύουν μέρες για ένα εφέ. Για μια μπότα. Η κάμερα γυρίζει στις πρώτες σειρές και βλέπεις τη γυναίκα του κιθαρίστα, με το μπέμπη αγκαλιά, να γελάει. Και σου θυμίζει αυτό το γέλιο τόσο πολύ μια άλλη γυναίκα που ξέρεις καλά.

Μη μου πεις ότι δεν έχει έρθει ποτέ να σου πει «άντε, άστο το ρημάδι, έλα να φάμε». Ξέρω ότι γελάς τώρα που το διαβάζεις αυτό. Έχεις το προνόμιο του μουσικού: να νιώθεις μια αγάπη προσωπική και να την κάνεις κτήμα όλων.

Δε σε χωρίζει τίποτα με αυτόν τον άγνωστο τύπο εκεί πάνω σε αυτή την τεράστια σκηνή. Θα σε χώριζε ο φθόνος, αλλά είσαι καθαρός άνθρωπος. Καθαρός όπως τα κοψίματα στο eq που έμαθες να κάνεις.

Θα είσαι πότε εκεί πάνω; Το ξέρεις, μπορεί. Μπορεί και όχι. Δεν είναι αυτό η επιτυχία. Για τον ανεπάγγελτο μουσικοκριτικό που πουλάει μούρη στους πιτσιρικάδες, μπορεί. Για σένα όμως που έχεις αφιερώσει τόσες εργατοώρες, όχι. Κάθε προσπάθεια αποφέρει ποιοτικά, όχι ποσοτικά. Είσαι έτοιμος καθημερινά για μια επόμενη πρόκληση, σε ποιοτικό επίπεδο. Θα γίνεσαι καλύτερος πάντα, χωρίς καμία υπόσχεση. Και θα έχεις έτσι την ευχαρίστηση να ανταποκριθείς και με το παραπάνω, όταν χρειαστεί. Δε γράφεις για να χαϊδέψεις τα αυτιά του μπάρμπα στην Κορώνη.

Ξέροντας ότι δεν υπάρχει μαγική συνταγή για την επιτυχία, βλέπεις καθαρά ότι επιτυχία είναι αυτό που κάνεις αυτή τη στιγμή, αυτό που έκανες πάντα με συνέπεια. Είσαι ήδη πολύ μπροστά. Και αναγνωρίζεις ότι η προσωπική σου ταυτότητα είναι το πιο σημαντικό σου πλεονέκτημα.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s