Μην περιμένεις πια (όλα αρχίζουν)

Το πλεονέκτημα του να σερφάρει στο internet κάποιος που δουλεύει μεν στη μουσική βιομηχανία αλλά δεν είναι δημιουργός είναι η ασφαλής και ξεκούραστη θέση του παρατηρητή. Παρατηρείς μηχανήματα, ηλεκτρονικά μαγαζιά, συζητήσεις, αναλύσεις, απόψεις, συμβάντα. Παρατηρείς ιστοσελίδες δημιουργών, δισκογραφικών, μουσικών κοινοτήτων.

Από την ασφαλή αυτή θέση του παρατηρητή καθημερινά γίνεται η διαπίστωση ότι υπάρχει ένα ενιαίο χαρακτηριστικό στην πλειοψηφία των ιστοσελίδων των δημιουργών. Και αυτό, ανεξάρτητα από τη χώρα κατοικίας, το ιδίωμα ή τη μουσική ταυτότητα.

Το χαρακτηριστικό αυτό είναι η ατμόσφαιρα της αναμονής.

Οι δημιουργοί έχουν στα χέρια τους ένα πανίσχυρο όπλο που λέγεται διαδίκτυο αλλά προτιμούν να το αξιοποιούν μόνο για να δηλώνουν ότι είναι διαθέσιμοι και σε θέση αναμονής. Στην αφετηρία, αλλά όχι στο βατήρα. Οι σελίδες, τα βιογραφικά, ο τρόπος που είναι στημένη η ηλεκτρονική παρουσία, σου αφήνουν την ίδια εντύπωση που σου αφήνει και το άκουσμα της λέξης «περιμένω».

Το σε τι αντιστοιχεί το περίμενε, έχει να κάνει βέβαια με τις προτεραιότητες του καθένα. Μιλάμε για λεφτά, μιλάμε για αναγνωρισιμότητα, για απλή και στοιχειώδη κάλυψη ματαιοδοξίας – πιο σωστά, μιλάμε για την αναμονή μιας λευκής επιταγής, την αναμονή μιας συνέντευξης στο CNN, την αναμονή της αυθόρμητης συγκέντρωσης εκατό φανατικών ακροατών έξω από το σπίτι του κιθαρίστα.

Δεν είναι κακό να επιθυμεί ο δημιουργός να βγάλει λεφτά γιατί είναι η δουλειά του. Όσοι ντρέπονται να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους σαν επαγγελματία στερούν στην ουσία στην τέχνη τους το δικαίωμα της εξέλιξης και της προόδου. Ο μουσικός έχει δικαίωμα στο δίκαιο και συνεπές μεροκάματο όπως οποιοσδήποτε άλλος εργαζόμενος και ελεύθερος επαγγελματίας στον πλανήτη. Και όποιος αρνείται συνειδητά στο μουσικό αυτό το στοιχειώδες δικαίωμα, είτε είναι ακροατής, είτε είναι εταιρεία, είτε είναι πειρατικό δίκτυο, είτε είναι άλλος μουσικός, δεν είναι τίποτα άλλο από yes-man του πιο στυγνού καπιταλισμού. Του καπιταλισμού που θέλει τον εργαζόμενο να αμείβεται όσο λιγότερο γίνεται και να προσφέρει όσα περισσότερα μπορεί, ώστε να κερδίζουν μόνο αυτοί που δεν συμμετείχαν στην πρωτόγονη παραγωγή του εκάστοτε υλικού.

Μικρή παρένθεση – υπάρχουν βέβαια και οι ιδεοληπτικοί του καναπέ, οι τρομεροί και γιγάντιοι ερασιτέχνες που σκίζουν τα ρούχα τους ότι θέλουν να προσφέρουν τη μουσική τους δωρεάν στο λαό, ότι το χάρισμά τους να βάζουν το Gmin μετά το Dmin είναι κτήμα όλων. Είναι ελεύθεροι να το κάνουν αρκεί να μην επιθυμούν να επιβάλουν την εμμονή τους στους επαγγελματίες που έχουν να πληρώσουν πάγια και έκτακτα.

Όσο για την αναγνωρισιμότητα, είναι αυτονόητο ότι ένας επαγγελματίας πρέπει να προωθήσει τη δουλειά του για να έχει σταθερό κύκλο εργασιών. Και για να προωθηθεί μια δουλειά χρειάζεται να προσεγγιστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το κοινό και οι βασικοί ενδιαφερόμενοι. Σε κανένα άλλο επάγγελμα δεν έχει δυσφημιστεί τόσο πολύ το δικαίωμα στην προώθηση όσο στη μουσική. Είναι ειρωνικό αλλά αυτοί που συνήθως κατηγορούν ένα καλλιτέχνη ότι «προωθείται» δεν έχουν αγοράσει ούτε ένα underground δισκάκι. Ποτέ. Και στις συναυλίες ζητάνε free pass. Ο τάδε, ο δείνα και ο έτσι deluxe ακροατής/γραφιάς/κριτικός/λάτρης/εραστής/παράγοντας/παραγωγό ς/εκδότης/στιχουργός kapsourotragoudon.

Τα παραπάνω έχουν άμεση ανταπόκριση στις ιστοσελίδες των δημιουργών. Αντί να χρησιμοποιούν το internet για να δουλέψουν, αντί δηλαδή να φτάσουν στο εκατό τις εκατό μιας προσπάθειας, πάνε μέχρι τη μέση της διαδρομής και μετά σταματάνε. Σταματάνε γιατί πιστεύουν ότι αρκεί να έχεις σελίδα για να έρθει η εταιρεία και να σε πάρει από το χέρι. Γιατί νιώθουν ότι σε βάθος χρόνου οι δίσκοι τους θα πουληθούν μόνοι τους απλώς επειδή είναι διαθέσιμοι. Και επίσης γιατί επηρεάζονται αρνητικά από διάφορους παράγοντες – να μην πουν ότι πουλάμε τη μουσική, να μην πουν ότι πουλάμε μούρη, να μην πουν ότι θέλουμε να ζήσουμε από αυτό. Και έτσι η όλη φάση περνάει στο «περίμενε». Όσο και να φορτώσεις μια σελίδα με flash και βιντεάκια και mp3, η αναμονή είναι αναμονή.

Οι επισκέπτες μιας σελίδας όμως δεν ενδιαφέρονται για την αναμονή. Έχουν να απολαύσουν αρκετή σε ουρές εφοριών, σε τηλεφωνικές εξυπηρετήσεις παροχέων, σε δρόμους, σε ταμεία. Όταν κάποιος μπαίνει στη σελίδα ενός δημιουργού το κάνει γιατί ενδιαφέρεται να τον γνωρίσει. Η γνωριμία γεννά την οικειότητα. Η οικειότητα γεννά την περιέργεια της ακρόασης. Δώσε το δίσκο, πούλα το δίσκο και μην περιμένεις κανέναν γαμώτο. Κανένας δε θα ενδιαφερθεί για σένα.

Συνταρακτική αποκάλυψη πρώτη: οι εταιρειάρχες δεν σερφάρουν ψάχνοντας για ταλέντα. Οι εταιρειάρχες κάνουν zapping και ίσως ασχοληθούν (οι υφιστάμενοί τους) με τον επόμενο μαϊντανό για ένα δύο μήνες.

Γιατί να περιμένεις λοιπόν μέσα από τη σελίδα σου πότε θα σου γράψει email ο εταιρειάρχης, όταν μπορείς να είσαι εσύ κύριος του εαυτού σου και να κυκλοφορείς τη δουλειά σου και να έχεις τον έλεγχο;

Συνταρακτική αποκάλυψη δεύτερη: όταν ένας ακροατής αγοράζει ένα δίσκο, το κάνει γιατί θέλει να συμμετέχει ενεργά, γιατί θέλει να υποστηρίξει τον ολοκληρωμένο δημιουργό. Αν κάποιος δεν έχει μέσα του τη νοοτροπία και τη λογική της συμμετοχής, της αμφίδρομης σχέσης, δεν πρόκειται ποτέ να δώσει ούτε 0.02 cents. Τα πειρατικά δίκτυα ανθούν γιατί δεν καλλιεργείται το αίσθημα της συλλογικής πορείας στην τέχνη, δεν ενισχύεται το ντουέτο δημιουργός-ακροατής. Έτσι, βγάζουν χοντρά λεφτά οι εταιρείες που διαχειρίζονται τις βιτρίνες, τα στατιστικά και τις διαφημίσεις. Αλλά δε βγάζει λεφτά ο τύπος που έβαλε το Gmin μετά το Dmin.

Γιατί λοιπόν η σελίδα σου να μην καλλιεργεί αυτό το αίσθημα της πληρότητας; Γιατί να μην δείχνει στον επισκέπτη-ακροατή ότι η φάση είναι «εγώ ο δημιουργός και εσύ ο ακροατής και κανένας άλλος κερατάς»;

Μην περιμένεις πια. Κανένας. Και πουθενά. Εσύ και ο ακροατής. Όλα αρχίζουν όταν αποφασίζεις να γράψεις όλους τους υπόλοιπους στα παλιά σου τα παπούτσια.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s