Mastering: Μύθοι που πρέπει να καταρρίψουμε

«έκανα ένα demo και τώρα θα κάνω master.»

Η λέξη demo αφορά το pre production ενός καλλιτέχνη. Κάνουμε demo για να δώσουμε σε κάποιον ένα δείγμα της δουλειάς μας. Για να προσκαλέσουμε ένα μουσικό σε μια παραγωγή. Για να κλείσουμε μια συμφωνία με ένα συναυλιακό χώρο. Το demo δεν είναι κάτι που πουλιέται, δεν είναι επίσημη κυκλοφορία, δεν αποτελεί τεκμήριο. Master κάνουμε μόνο σε υλικό που αμέσως μετά θα αποσταλεί στο εργοστάσιο κοπής.

«έκανα τις μείξεις και μετά ένα ελαφρύ master.»

Στην πραγματικότητα δεν έγινε master αλλά finalize. Compression, limiting, eq, reverb κ.τ.λ. το master δεν γίνεται ποτέ την ίδια μέρα με τη μείξη. Ιδανικά δεν γίνεται και από τον ίδιο άνθρωπο που έκανε τη μείξη. Αν αγαπάμε το υλικό μας, το αφήνουμε ήσυχο όσο μπορούμε περισσότερο. Και το εμπιστευόμαστε σε ένα αντικειμενικό και κατά προτίμηση επαγγελματικό ζευγάρι αυτιών. Ένας επαγγελματίας mastering engineer έχει πιο φρέσκα και πιο έμπειρα αυτιά από όλους όσους έχουν αναμειχθεί στη μείξη του υλικού. Ο mastering engineer παίζει το ρόλο του ακροατή, και παίρνει σημαντικές αποφάσεις βασιζόμενος στην πρώτη ακρόαση, που εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε πια. Έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές την κάθε μουσική φράση.
Επίσης, η τέλεια μείξη δεν χρειάζεται mastering. Στέκεται από μόνη της, σε οποιοδήποτε ακουστικό περιβάλλον. Πρώτο μέλημα ενός καλλιτέχνη λοιπόν πρέπει να είναι η σωστή μείξη του υλικού και όχι το master.

«τα κομμάτια μου πρέπει να ακούγονται δυνατότερα από οτιδήποτε άλλο.»

Οι περισσότεροι δίσκοι που κυκλοφορούν στην αγορά αυτή τη στιγμή είναι γεμάτοι clips και άσχημες παραμορφώσεις. Στερούνται δυναμικών, στερούνται αναπνοών. Ακόμα και οι μπαλάντες είναι κουραστικές στο αυτί. Δεν βρίσκεις εύκολα δίσκο που να μπορείς να τον ακούσεις ξεκούραστα πάνω από δυο φορές.

Γιατί οι μουσικοί και οι παραγωγοί επιμένουν να υποθηκεύουν την μουσική κληρονομιά του πλανήτη? Ξοδεύουν χιλιάδες ευρώ μόνο και μόνο για να καταστρέψουν το υλικό τους στο τέλος με ένα plugin. Παρόλα αυτά, τα περισσότερα masters θα έπρεπε να γίνονται 3 db πιο χαμηλά από εκεί που βρίσκεται σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία.

Γιατί οι ακροατές περιμένουν από όλους τους δίσκους να ακούγονται το ίδιο? Δεν έχουν όλοι οι καλλιτέχνες την ίδια αντίληψη για τις δυναμικές, τα εφφέ, το χώρο, το χρόνο. Είναι γελοίο να περιμένει κανείς από ένα τρίο κιθάρας να ακούγεται το ίδιο δυνατά με ένα heavy metal συγκρότημα. Όσο γελοίο είναι να έχει το στερεοφωνικό μας volume control και να είναι άχρηστο πια, αφού όλα ακούγονται στην ίδια ένταση.

Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση έχουν ειδικά μηχανήματα για να διατηρούν ομαλή την εκπομπή τους. Πολύ ισχυροί limiters φροντίζουν να κρατάνε τα πάντα στη ίδια περίπου κλίμακα. Για αυτό και πολλοί καλλιτέχνες στέλνουν στους σταθμούς κόπιες promo airplay που έχουν επεξεργαστεί ειδικά για να εκπέμπονται. Και στο εργοστάσιο κοπής στέλνουν ένα πιο ομαλό master.

«θα κάνω mastering στον υπολογιστή, έχω πολλά plugins.»

Τα mastering studios διαθέτουν αναλογικό και ψηφιακό εξοπλισμό πιο ακριβό από την πολυκατοικία που μένουμε, το αμάξι του μπασσίστα και το κινητό του ατζέντη. Αν δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να στείλουμε το υλικό μας σε mastering studio, το αφήνουμε όπως τελείωσε στη μείξη. Ένας έμπειρος mixing engineer μπορεί να μας προτείνει λύσεις ανάγκης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ένα recording studio μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες mastering χωρίς την ανάλογη προϋπηρεσία. Για να είμαστε πιο ασφαλείς, ζητάμε πρώτα να ακούσουμε ένα δείγμα δουλειάς.

«ένας φίλος έχει κάτι high end ηχεία, θα κάνω με αυτά master.»

Για να γίνει monitoring για master, θα πρέπει τα ηχεία να αποδίδουν όλες τις συχνότητες, χωρίς την ανάγκη sub, σε άψογο ακουστικά χώρο. Θα πρέπει μάλιστα να ξέρουμε τα ηχεία σαν την παλάμη μας.

«κάνω master στα ηχειάκια του υπολογιστή, γιατί εκεί ακούει όλος ο κόσμος.»

Δεν ακούει όλος ο κόσμος μουσική σε ηχεία που είναι για πέταμα. Καλό είναι να τσεκάρουμε τη συμβατότητά μας με τον πλανήτη του φτηνού και καλού, αλλά μόνο με ένα καλό ζευγάρι ηχεία αναφοράς μπορούμε να πάρουμε σημαντικές αποφάσεις για τη μουσική μας.

«κάνω master συγκρίνοντας το υλικό μου με δίσκους άλλων.»

Η τακτική αυτή ενδείκνυται κατά την περίοδο της μείξης, και αν ξέρουμε πραγματικά τι θέλουμε να αποδείξουμε από τη σύγκριση αυτή. Συγκρίνοντας το υλικό μας κατά το master με δίσκους άλλων, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να συμμετέχουμε στο φαύλο κύκλο των κουραστικά δυνατών δίσκων.

«η φωνή είναι λίγο χαμηλά αλλά θα το φτιάξουμε στο master»

Είναι προτιμότερο να έχουμε από την αρχή μια σωστή και ισορροπημένη μείξη. Πολλές φορές δεν δίνουμε σημασία σε διαφορές φάσης και ακυρώσεις και αυτό μπορεί να υποβαθμίσει τη φωνή σε μια μείξη. Εναλλακτικά κάνουμε πάντα μια μείξη μόνο με τα όργανα, για να είμαστε ασφαλείς σε περίπτωση που χρειαστεί να γίνει remix.

«με πολλά πρίμα ακούγεται καλύτερα.»

Μια μείξη με πολλά πρίμα παραμορφώνει πολύ εύκολα και είναι δύσκολο ένα παραμορφωμένο stereo υλικό να αποκτήσει τη σταθερότητα που του αξίζει πραγματικά. Δεν φορτώνουμε λοιπόν τη μείξη μας με πρίμα. Ο mastering engineer το πρώτο που θα κάνει είναι να τα αφαιρέσει.

«με πολλά μπάσσα ακούγεται καλύτερα.»

Μια μείξη με πολλά μπάσσα φτάνει τα ηχεία στα όριά τους και αλλοιώνει το δυναμικό περιεχόμενο του υλικού. Αν οι μελλοντικοί ακροατές επιθυμούν πιο πολλά μπάσσα και θέλουν να νιώθουν το σπίτι τους και του γείτονα να τρίζει, μπορούν να προσθέσουν όσες χαμηλές θέλουν από το ηχητικό τους σύστημα. Το να υποβαθμίζουμε τη μουσική μας για να δημιουργούμε μικρούς τοπικούς σεισμούς σημαίνει ότι μάλλον θα έπρεπε να γίνουμε σεισμολόγοι και όχι μουσικοί.

«με πολλά μεσαία ακούγεται καλύτερα.»

Μια μείξη με πολλά μεσαία δεν έχει την ισορόπια που χρειάζεται από σύστημα σε σύστημα και από αυτί σε αυτί. Υπερβάλωντας στις μεσαίες περιοχές δεν κατορθώνουμε τίποτα περισσότερο από το να εξασφαλίσουμε ότι η μουσική μας θα ακούγεται διαφορετικά σε κάθε ακροατή και σε κάθε χώρο.

«σιγά μωρέ, απλά βάζουν ένα multiband compressor.»

Οι πιο ακριβοί compressors που χρησιμοποιούνται (και είναι πλειοψηφικά σε μορφή hardware) δεν είναι multiband. το multiband compressing μπορεί πάρα πολύ εύκολα να καταστρέψει τις λεπτές ισσοροπίες μεταξύ των οργάνων και των ήχων από περιοχή σε περιοχή. Είναι παράλογο να χρησιμοποιούμε πάνω από 2 bands σε ένα multiband compressor-η ανάγκη για παραπάνω bands σημαίνει απλά ότι κάτι δεν κάναμε καλά στην μείξη.

«αποφασίζω για το eq κάνοντας Α/Β συγκρίσεις.»

Επειδή το eq επηρεάζει άμεσα την ένταση, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το Α και το Β έχουν ακριβώς την ίδια ένταση προτού κάνουμε σύγκριση. Αν για παράδειγμα το Β έχει 3db παραπάνω στις μεσαίες περιοχές, θα προτιμήσουμε το Β- όχι εξαιτίας των επιπλέον μεσαίων, αλλά γιατί μας ακούγεται πιο δυνατά. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή λοιπόν όταν παίρνουμε αποφάσεις για το eq μιας μείξης ή ενός δίσκου με τη μέθοδο Α/Β.

Σημείωση:To άρθρο αυτό έχει δημοσιευτεί στο παρελθόν στη μουσική κοινότητα noiz.gr και στο blog analogorama.blogspot.com

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s